Babel aurretik

Gabilondok euskal literatura ulertzeko ohiko historia-kronologiak alde batera uzten ditu eta begirada berri bat proposatzen du. Gure historian gertatu diren gatazka eta indarkeria historikoak hartuta abiapuntu, gutxienez bi literatura bereizten ditu, elkarren lehian: alde batetik, klase menperatu eta baztertuek, batez ere ahozko tradizioari lotuta, euskaraz sortutakoa; bestetik, euskal elitek gaztelaniaz eta frantsesez idatzitakoa.

Egileak gaur egun ere euskarazko idazkerak duen balio sinbolikoa azpimarratzen du, estatu-hizkuntzetan gehienbat hitz egiten eta idazten duen herri batentzat nortasun propio eta bereizgarria emateko. Espainiar eta frantsesezko literaturak berrinterpretatzen ditu, eta euskal kasutik abiatuta, literatura minoritarioei buruzko teoria berri bat eskaintzen du. Historiografia tradizionalek kontuan hartzen ez dituzten testu, diziplina eta jardunetara begiratzen du, hala nola diskurtso politikora, antropologiara, turismora eta ekonomiara.

Liburuak historizismo berria, teoria postkolonialak, multikulturalismoa eta ikasketa subalternoak aztertzen ditu, eta metodo eta teoria proposamen berri bat egiten du. Azkenik, nazionalismoa, feminismoa, modernitatea eta globalizazioa bezalako mugimendu historikoak argi berri baten pean aurkezten ditu. Testuinguru horretan Sabin Arana, Yehuda Halevi, Maialen Lujanbio, Axular, Victor Hugo, Miguel Unamuno, Itxaro Borda eta Jorge Oteiza agertzen dira, euskarazko irakurleentzat moldatutako saiakera sakon honetan.