Duvar

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 206 p. "Günlerdir oturdugu o koltuktan kalkmayan, uyumayan, yemeyen Vedat arada bir "him" ve "duvar" sözcükleri agzindan dökülüyor, sonra yine sessizce oturuyormus" diye, tekrarladim içimden istemsiz… Hem duvar hem koltuk... Kendimi evimde oturdugum yesil koltukta, duvara yansiyan gölgeleri izlerken düsündüm. Yalnizlikla geçen yillar boyunca bana arkadaslik eden gölgelerle az konusmamistim. Kimsesizligimin yoldasi üç metafor… Duvar, koltuk ve gölgeler, demek ki ona da yoldaslik etmislerdi. Bunlari düsünürken sanirim konusmanin bir kismini kaçirdim. "Kriz" sözcügüyle yeniden dikkat kesildim. "Kriz geçirdigi gün ise saatlerce "him", "duvar" deyip durmus. Ev arkadasi ve ev arkadasinin kiz arkadasinin söylediklerini duymuyormus. Aksam, dokuza dogru, oturdugu koltuktan kalkmis. Duvarda bir sey görmüs gibi agir agir duvara dogru yürümüs ve kafasini duvara vurmaya baslamis. Önce araliklarla vuruyormus kafasini duvara, zamanla hiç durmadan sert sert duvari yikmak ister gibi vurmus. Can arkadasinin kendisine zarar vermesini engellemek için çok çabalamis ama bir sey yapamamis. Duvara yansiyan gölgelerle kavga eden Vedat, üstünü basini parçalamis, agzi yüzü kanlar içinde tipki savastan çikmis gibiymis. Can durumla bas edemeyince hemen ambulansi çagirmis.