Falaka

Ahmet Rasim, Osmanlı dönemi gazetecisi ve yazarı olarak tanınır. Bu kitapta, Osmanlı İstanbul'unun bir Müslüman mahallesinde geçen çocukluk anılarını anlatır. Anı türündeki metin, kişisel hatıralar üzerinden bir dönemin gündelik hayatını canlandırır.

Yazar, döneme ait eğitim sistemini ve toplumsal yaşamı eleştirel bir gözle ele alır. Çocukluk çağında büyüklere ve ilim öğreten hocalara duyulması gereken saygının, kötü uygulamalar yüzünden nasıl korkuya ve zamanla nefrete dönüştüğünü, bunun bir toplumsal sorun hâline geldiğini sorgular. Hikâyedeki bu gözlemler, sevgi ve saygının yanlış yöntemlerle zedelenmesinin psikolojik ve sosyolojik sonuçlarına dikkat çeker.

Eser, Osmanlı yaşamına toplumsal ve kültürel açıdan bir ayna tutması bakımından değerli kabul edilir. Hüseyin Ertuğrul Karaca tarafından hazırlanan bu 96 sayfalık baskı, Türk edebiyatına kazandırılmış bir anı kitabı olarak okuyucuya sunulmaktadır.