Haurrek hitza

Liburu honek gerraren garaian haurrek berek kontatutako bizipenak biltzen ditu, lekukotasun pertsonal gisa. Bi testigantza ageri dira. Lehena Vera Litvinskyrena da, Kievekoa eta 13 urte zituena. Leihotik kanpora begiratzeko gogorik ez zuen arren, begiak beti berriz joaten zitzaizkiola kontatzen du, lurrean etzanda zegoen emakume baten gainera, orain hilda.

Bigarrena Valia Matsiuptxenkorena da, Moskukoa eta 15 urte zituena. Gerra zibilari buruz gurasoek egiten zituzten kontakizunekin inbidia sentitzen zuela aitortzen du, eta aberria defendatzeko eta benetako gatazketan parte hartzeko ametsa zuela. Hala ere, egia esateko, gaur egungo gerraren beldurra ere izan zuela onartzen du.

Bi testigantza horiek 1942ko martxoaren 13an eta 17an, hurrenez hurren, Taxkenten (Uzbekistan) jasota daude.