Hicran

Ayanzade Namık Ekrem, Hicran'ı 1899'da yazdı. Eser büyük ölçüde nazım biçiminde kurulu olsa da bir roman niteliği taşıyor ve Osmanlı edebiyatında mesnevi geleneğinden roman anlayışına doğru ilerleyen dönemin, iki edebî tür arasındaki bağlantıyı gösteren önemli bir örnek olarak görülüyor.

Metin uzun dizelerle ilerlemekle birlikte anlatıcının değiştiği bölümler, iç dökümü niteliğindeki monologlar ve zaman zaman tiyatro sahnesine yaklaşan kısımlarıyla dikkat çekiyor. Ara başlıkların kullanımı da eseri, kendi dönemi için alışılmadık bir okuma deneyimi haline getiriyor.

Dönemin kişiler arası ilişkilerine ve yaşam biçimine dair ipuçları sunan Hicran, bu yönüyle okurlara hitap ediyor. Bu baskıda eserin açıklamalı özgün metni ile günümüz Türkçesine aktarılmış hali birlikte ilk kez okurlarla buluşuyor.