Husnu Ask

Ey yuzu gul, bir bakista ayna (gibi tertemiz) gonlumu sarap ksesine dondurdun. Sendeki o bilip de bilmezlikten gelis nesesi bana da gecti. Istersen tenezzul et, istersen etme; gonul evi senin isret yerindir, (senin zevk ve safa konagindir.) Simdi canin oyle bir yalimi var ki gokyuzu fanusuna bile sigmaz. Bu simsekler yuvasi olan gogsun (gonlun) izini Tur dagi bile gormemistir; Senin inayetin, senin lutfun yakti, parlatti onu. Gonul dedikleri iri, alici dogan, ta yucelere uctu, devlet kusunu bile avlamaya nazlanmakta; hatta senin saclarinda bile yuva kurmamakta; affet ey gokyuzunu at edinmis padisah; (elbette boyle olacak); senin himmet elinde beslenip yetismistir. Bir leme ulasmisim ki cig taneleri bile gunesle esit; gunesin isigina orada engel yok. Uzagi, yakini baska bir konak yeri; ayriligin, seninle bulusmanin, sana kavusmanin ta kendisidir. (Tanitim Bulteninden)