Ifrit

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 236 p. Yasamal'da bir haziran sabahi idi. Ezan sesi ile birlikte yagmur basladi. Yagmur ile beraber bir serinlik ve esenlik sarmisti etrafi. Ögleye dogru günesin bulutlarin arasindan çehresini göstermesi ile yagmur dindi. Sabah yagan yagmurdan hissesini alan topraktan arta kalan sular buharlasarak geldikleri bulutlara geri dönüyordu. Ögle vakti buharlasma nihayet bulmus, gökyüzünde bulutlar tamamen kaybolmustu. Berrak, tozsuz dumansiz bir hava insanin içini isitiyordu. Günes, suleleriyle Yasamal bölgesini yasamdan zevk alinacak bir atmosfere çevirmisti. Ancak insanlar ümitsiz ve mutsuzdular zira - besleyip büyüttükleri enaniyetleri sebebiyle doymak bilmeyen nefisleri için mücadele etmeyi Yaratici'ya tabi olmaya tercih ettiklerinden baslarinda binbir türlü musibet dolasiyordu. Kendisinin var iken kardesinin malina göz dikmisti insanoglu. Hemcinsinin gücünü, kabiliyetini, meziyetlerini kiskanmisti. Içlerinden pek azi hariç kimse elindekiyle yetinmedi. Hep daha çok, daha çok diye âdeta çirpindilar. Derken milletler milletlerin, devletler devletlerin elindekine göz dikti, güçlü silahlar üretenler dünyanin degisik yerlerinde zayiflarin canina okumaya basladilar. Ellerindekileri zorla almakla kalmayip zayiflari kendilerine köle yaptilar. Karsi koymak isteyen hemcinslerini acimasizca katlettiler. Esas vazifelerini unutup milyonlarca insani ölüme, sefalete, hastaliklara terk ederek hayvanlardan daha asagi bir mertebeye düstüler. Acaba varliklar yasamin asil gayesini hatirlayip içine düstükleri bu durumdan kurtulabilecekler miydi?