Ulcis

O autor, finado no 2015, comezou a deseñar o personaxe de Ulcis entre 1958 e 1963 e traballou nel ao longo de toda a vida. Aquel universo literario espertou a admiración dos seus compañeiros de Brais Pinto, especialmente a de Reimundo Patiño e X. L. Méndez Ferrín, que di no limiar deste libro: «Era o Fernández Ferreiro que estabamos esperando con sede nóntida». Estes contos surrealistas penetran na esencia máis fonda e escura do ser humano, alí onde nacen os mitos e as lendas, os pesadelos e a violencia, onde se desvelan os arquetipos dun mundo inferior, situado máis alá da consciencia. Publicación póstuma da man de Francisco Fernández Naval.