Ule

1914. Ule Pauwels woont samen met haar vader, moeder en haar drie jongere broers op een boerderij in Cruyshautem. Ze wordt binnenkort veertien en gaat dienen bij de dorpsdokter. Hier gaat een heel nieuwe wereld voor haar open, een wereld vol boeken, schilderijen, muziek... Maar dan vallen de Duitsers België binnen en wordt haar vader opgeroepen. Bijna iedereen uit het dorp vlucht naar Frankrijk, ook Berten, haar vriendje, en zijn ouders. Haar moeder wil echter de boerderij en de dieren niet achterlaten. Maar de Duitse pletwals is niet te stoppen. Dus vertrekken ze ook, naar de Westhoek bij nonkel Siele en tante Clara. Ze halen het nog net: vlak achter hen wordt de frontlijn gesloten en stroomt de Ijzervlakte onder. Terugkeren naar huis is onmogelijk geworden. De oorlog zakt weg in de modder. De rust keert terug, of toch voor een tijdje. Want als de Duitsers in april 1915 gifgas gebruiken zijn ze ook in Elverdinghe niet meer veilig en vluchten ze verder weg van het front. Het wordt voor Ule een lange tocht vol gevaar, liefde en vriendschap. Maar ook een tocht naar zichzelf.