Zagubieni

Sonia i Mati są sobie obcy, dopóki przypadek nie sprowadza ich na ten sam most. Oboje przyszli tam z zamiarem targnięcia się na własne życie, tego samego wieczoru. Zanim cokolwiek zrobią, muszą jednak rozstrzygnąć, kto z nich ma skoczyć pierwszy. Rozmowa trwa całą noc, a żadne nie chce być tym, który zostanie na moście jako drugi. W końcu uzgadniają, że plan zostanie odłożony o miesiąc, w czasie którego spróbują sprawdzić, czy świat wart jest zaufania, i czy oni sami mogą liczyć na zaufanie ze strony innych.

Ten czas staje się dla nich początkiem powrotu do zwyczajnego życia. Poznajemy ich drogę po drobnych znakach: szerszym uśmiechu, spokojniejszym śnie, uwadze zwróconej na drobiazgi, które wcześniej przechodziły bez echa. Pojawia się także miłość, choć historia nie opiera się na niej wyłącznie. Książka przypomina, że czasem wystarczy zatrzymać się na chwilę, żeby na nowo zachwycić się życiem.